Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΖΑΚ ΛΑΚΑΡΙΕΡ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΖΑΚ ΛΑΚΑΡΙΕΡ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2008

Ζακ Λακαριέρ: "Ωραίος σαν Έλληνας..."

«Στην Ελλάδα η ομορφιά δεν μαθαίνεται ποτέ, είναι αυθόρμητη, αυτόχθονη όπως τ' άσπρα κεντίδια των κυμάτων πάνω στην άμμο, όπως η μελετημένη συμμετρία των κυπαρισσιών σε όλο το μήκος των δρόμων, σαν μία πανδαισία χρωμάτων σε πόρτες και παράθυρα, ή σαν το πολύχρωμο έμβλημα των ελληνικών ενδυμάτων και κοσμημάτων. Διότι η ομορφιά είναι μία μάχη, είναι η νίκη του φωτός πάνω στη σκιά».

Σε ηλικία 80 ετών, πέθανε στις 17/9/2005 στο Παρίσι, ένας κορυφαίος μελετητής της ελληνικής γραμματείας, αρχαίας και σύγχρονης. Συγγραφέας, ποιητής και δοκιμιογράφος, ο Ζακ Λακαριέρ υπήρξε ένας από τους πιο προσεκτικούς παρατηρητές της Ελλάδας και, υπό αυτή του την ιδιότητα, ένας ελληνιστής παγκοσμίου φήμης. Μετάφρασε στα γαλλικά τους Έλληνες κλασικούς, αλλά και νεοέλληνες συγγραφείς και ποιητές, μεταλαμπαδεύοντας την αγάπη του για τον ελληνικό πολιτισμό στο ευρωπαϊκό κοινό...

ΠΗΓΗ: Cullture ana-mpa.gr

Η αθώα ματιά του Ζακ Λακαριέρ

Εκδήλωση στο bistrot του Γαλλικού Ινστιτούτου απόψε και φωτογραφική έκθεση στο Μπενάκη

Αν ζούσε, σήμερα θα είχε τα γενέθλιά του ο Ζακ Λακαριέρ, ένας συγγραφέας και στοχαστής που αγάπησε με πάθος την Ελλάδα. Και η Ελλάδα δεν τον ξεχνάει. Ετσι, απόψε το βράδυ στις 7.30 μ.μ., στο bistrot του Γαλλικού Ινστιτούτου οι φίλοι θα θυμηθούν τη διαδρομή του με λέξεις και με μουσική. Η Guilene Ferre, η Sylvia Lipa, η Δέσποινα Τομαζάνη και ο Νικόλας Σύρος θα περπατήσουν στα κείμενα του Ζακ Λακαριέρ. Αμέσως μετά, ο Νικόλας Σύρος με τους μουσικούς του θα θυμηθούν και θα θυμίσουν τα ρεμπέτικα που είχε αγαπήσει ο Ζακ Λακαριέρ, τις μουσικές που άκουγε καθώς έγραφε «Το ελληνικό καλοκαίρι».

Ομως δεν σταματούν εδώ οι εκδηλώσεις και οι μνήμες των Ελλήνων για τον Γάλλο φίλο τους. Την Τετάρτη, στις 8 μ.μ., στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς, εγκαινιάζεται μια μεγάλη φωτογραφική έκθεση με τίτλο «Η Ελλάδα μέσα από το φακό του Ζακ Λακαριέρ». Πρόκειται για φωτογραφίες, περισσότερες από 100, γεμάτες Ελλάδα, από το 1947 ώς το 1966, διάστημα που ο Λακαριέρ έμενε στη χώρα μας. Ηταν η εποχή που άντλησε έμπνευση και ιδέες για τα βιβλία του, ταξίδεψε τη χώρα απ’ άκρη σ’ άκρη, γνωρίστηκε με ανθρώπους, έκανε φιλίες και σχέσεις δυνατές και μακρόχρονες. Και είχε πάντα μαζί του τη φωτογραφική του μηχανή.

«Οι φωτογραφίες αυτές χρονολογούνται από την εποχή που πρωτοθαμπώθηκα από τον ελληνικό ήλιο. Ανακάλυπτα τότε την Ελλάδα, τα νησιά παραδομένα στο φως και το αναπόφευκτο δίδυμό του: τη σκιά. Και πάνω σ’ αυτά τα “πέτρινα σκαλιά του Αυγούστου” για τα οποία μιλάει ο ποιητής Ελύτης, τις επιφάνειες, όπου ανάγλυφα και όγκοι καταλύονταν για να μεταμορφωθούν στην ασπρόμαυρη σκακιέρα του ήλιου. Μια χώρα, εν ολίγοις, όπου η ιανσενιστική δριμύτητα του ασβέστη αντιτίθεται στον ίλιγγο της σκιάς. Χώρα σχεδόν απάνθρωπη, τόσο αυστηρή! Αυτοί οι γυμνοί και καυτοί τόποι, με τα ζωηρά περιγράμματα και τις επίπεδες επιφάνειες, μου φέρνουν στο νου τις παλιές γεωμετρίες του Ευκλείδη και του Θαλή. Εξάλλου εδώ γεννήθηκαν, σ’ αυτή τη γεωμετρική χώρα όπου ο ήλιος παίζει μαθηματικά παιχνίδια με τη σκιά».

Μια ρομαντική ματιά για την Ελλάδα, από τις εποχές που υπήρχε και ρομαντισμός και αθωότητα. Αυτά αποτύπωσε ο Ζακ Λακαριέρ στις φωτογραφίες του, που θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε στο Μουσείο Μπενάκη μέχρι τις 11 Ιανουαρίου 2009.

ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

ΖΑΚ ΛΑΚΑΡΙΕΡ (JACQUES LACARRIERE)

Ο Φιλέλληνας JACQUES LACARRIERE (όπως ο ίδιος επιθυμεί να τον αποκαλούν) είναι το πρόσωπο που γνωρίζουμε μέσα από αυτή την εκπομπή του ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ. Μιλά για την αγάπη του στην ΕΛΛΑΔΑ, στα ελληνικά γράμματα και τις τέχνες. Παρουσιάζει την άποψή του, ότι δηλαδή κάποιος που αγαπά έναν τόπο θα πρέπει να τον ζει σε όλες του τις στιγμές και εντυπωσιάζει με την αναφορά του στο πώς αντιλαμβάνεται την έννοια είμαι φίλος μιας χώρας, αναφερόμενος και στην εμπλοκή του στην ελληνική νεότερη δράση και Ιστορία. Κάνει λεπτομερείς αναφορές στους σημαντικούς ΈΛΛΗΝΕΣ ποιητές που γνώρισε και έζησε από κοντά, όπως τον ΣΕΦΕΡΗ, τον ΡΙΤΣΟ, τον ΕΛΥΤΗ. Διαβάζει ποιήματά τους και στο τέλος παρουσιάζει τα δικά του συγγραφικά έργα-είτε πρωτότυπα είτε μεταφράσεις-με τα οποία όχι μόνο τίμησε την Ελλάδα, αλλά και της άνοιξε ορίζοντες στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη ΓΑΛΛΙΑ.